با این همه، عمیق در درون هر یک از ما این آگاهی وجود دارد که با پیشرفت سنگین جهان به سمت یک چشم انداز کاملن شهر گشته بایستی معجزه علف های انبوه، توده به هم تنیده گیاهان کف جنگل، جویبار غلطان، درختی برای بالا رفتن و چشم اندازی برای نظاره را به طریقی برای نسل های بعد مراقبت و نگه داری کرد، همان آگاهی که با مسن‌تر شدن هر یک از ما هوشیارانه و به عمد به سایه رانده می شود.
از کتاب بوم شناسی علم عصیانگر (ترجمه حسین وهاب زاده)، فصل سرزمین به یاد مانده (نوشته گرادی کلی).

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


شش + = 7

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>