گزارش ملاقات با خانم ، مدیر کنترل پروژه سازمان ترافیک

گزارش ملاقات با خانم ، مدیر کنترل پروژه سازمان ترافیک

جلسه در ساعت ۷:۵۰ روز دوشنبه ۱۶ دی ماه در محل سازمان ترافیک بخش کنترل پروژه در ساختمان ایستگاه قطار شهری غدیر برگزار شد.

گفتگو دوستانه ای بود در حالی که پیرامون موضوعات مهمی بحث شد. به دلیل علاقه خانم پروچ به دوچرخه سواری بانوان و بدبینی های که در مورد عملی شدن آن داشت، بعد از اینکه متوجه دوچرخه سوار بودن من شد، ابتدا گپ و گفتی در این مورد داشتیم و بسیار متعجب بود که چرا من در این سالها دچار مشکل نشدم، من هم به طور مختصر گزارشی در مورد فعالیت های دوچرخه سواری بانوان در دو سال گذاشته دادم مثل استعلام از مراجع تقلید و پلیس به منظور گرفتن احکام شرعی و قانونی، برگزاری کارگاههای دوچرخه سواری و تعداد قابل توجهی از خانم هایی که در برنامه های گروهی شرکت می کردند. خانم پروچ در این مورد اشاره کرد که تمامی تلاشش را می کند که بحث را جنسیتی نکند، مثلا در فرم نظر سنجی که در مورد دلایل استفاده یا عدم استفاده از دوچرخه، به ما نشان داد، مخالف سوالی بود که از مردان پرسیده شده که ، اگر همسران یا دخترانشان قصد استفاده از دوچرخه را داشتن آیا رضایت دارند یا خیر؟! ، علارغم نارضایتی نسبت به طرح این سوال ولی نتیجه به نظرش رضایت بخش بود ، حدود ۶۵ درصد آمار نشان دهنده رضایت بوده است(جامعه آماری:شهر مشهد ، مسئول گرفتن آمار: اداره آمار و سرشماری استان خراسان رضوی ) خانم پروچ همینطور به دفاع آقای فیاضی، یکی از اعضای کمسیون فرهنگی در جلسه شورای شهر، از مساله توجه به دوچرخه سواری نه به عنوان فعالیت تفریحی ورزشی بلکه وسیله حمل و نقل عمومی اشاره کرد و تاکید داشته که ساختن مکانهایی مخصوص بانوان برای دوچرخه سواری کمکی به حل این مشکل نمی کند.

پس از این گفتگو که بیشتر صورتی درد دل گونه داشت به مساله خطوط دوچرخه پرداختیم، موضوعاتی که در این گفت گو به آن پرداخته شد، طور خلاصه به ترتیب زیر است:

  • تخصیص بودجه کمتر نسبت به سال گذشته به ساخت ، تعمیر و نگهداری خطوط دوچرخه: بودجه ای که برای امسال در نظر گرفته شده حدود ۷۵۰ میلیون تومان است که این رقم برای ساخت خط دوچرخه وکیل آباد(آزادی تا دانش آموز)و خط دوچرخه امامت (منطقه ۱۱ مسئول ساخت آن است) در نظر گرفته شده، و همینطرر تعمیر خطوط دوچرخه گوهسنگی و شهید صادقی.

  • از ۱۵۰ کیلومتر تنها ۴۰ کیلومتر آن ساخته شده است.(مطالعات در حال انجام با هدف گسترش خطوط به اداره ها مانند استانداری ها، شهردای ها و سایر اداره های دولتی، منجر به گسترش طرح ۱۲۰ کیلومتر به ۱۵۰ کیلومتر شده است)

  • مشکل فنی در ساخت خطوط دوچرخه در برخی از قسمتهای طرح: به دلیل بی توجهی در در نظر گرفتن خطوط دوچرخه هنگام ساخت پیاده روهها، اجرای طرح با مشکلات جدی مواجه است، مثل قسمتهایی از شهر که خیابان و پیاده روههای کم پهنا دارد، در این بخش طرح پیشنهادی خانم پروچ، برای ساخت معابر و بزرگراههای جدید، این بود که با فشار به بخش احداث پیاده رو ها و معاونت فنی شهرداری، خواست که هنگام ساخت کمربندی ها و پیاده رو ها به این مساله توجه کنند. و در مورد بخش های ساخته شده گفت که راحت ترین راه برای داشتن خط دوچرخه، کشیدن خط در خیابان است که لازمه توجه به این خطوط فرهنگ سازی و همکاری پلیس(راهنمایی رانندگی) می باشد( به گفته خانم پروچ پیوستن راهنمایی رانندگی به شهرداری به تصویب رسیده و در آینده نزدیک اجرا خواهد شد).

  • ساخت پل ها و دوربرگردن های غیر همسطح: به گفته پروچ این پل ها در قسمتهای پر خطر (سالیانه حداقل ۱۰کشته دارد) ساخته می شوند و با پیش بینی سازمان ترافیک شهر مشهد نیاز به ساخت ۲۰ پل غیر همسطح دارد ولی بودجه کافی برای ساخت این تعداد در نظر گرفته نمی شود، به نظر خانم پروچ ساختن این پل های ضروری هستند و معتقد بود با فشار آوردن به شورای شهر و شهرداری در ساخت پیاده رو ها و کمربندی ها به نتیجه عملی تری خواهیم رسید.

  • نقش سازمان ترافیک در، در نظر گرفتن خط دوچرخه در خیابان ها و کمربندی های در حال ساخت : خانم پروچ اشاره کرد در این بخش جلسات متعددی با شهرداری گذاشته می شود و سازمان ترافیک به سهم خود تلاش می کند تا به این امر توجه کافی شود ولی خیلی خوش بین نبود و گفت که ما(NGO شهر دوچرخه) هم با پیگیری شورای شهر به منظور اهرم فشار به شهرداری، اهمیت این موضوع را برای مسئولین تصمیم گیرنده در شهرداری، بیشتر کنیم. شاهدش هم این مساله بود که از زمانی که اعضا شورای شهر و هیئت تصمیم گیری به مساله پیاده روی در جهت داشتن شهر سالم توجه نشان دادن، بودجه و نیروی بیشتر در جهت تعمیر و ساخت پیاده رو ها در نظر گرفته شده است.

  • ایستگاههای دوچرخه: علت سرعت بالا در راه اندازی ایستگاههای دوچرخه و خریداری دوچرخه، پیشنهاد و اجرای طرح از سوی شرکت یحیی گستر طوس بوده است، تمامی پروژه اعم از سرمایه اولیه، اجرا و همینطرر سود حاصل از این کار متعلق به این بخش خصوصی است. به گفته خانم پروچ تنها دلیلی که این ایستگاهها شروع به کار نمی کنند، زنانه بودن دوچره ها است و باید شرکت به همه دوچرخه یه میله جوش دهد تا مجوز شروع کار داده شود. نکته جالب در این است که با مطالعه و به این هدف این دوچرخه ها خریداری شده است که به علت استفاده در شهر و پیاده و سوار شدن ها زیاد ، این دوچرخه ها راحت تر است.(استفاده از این دوچرخه ها مخصوص آقایان می باشد)

  • حضور یکی از اعضا NGO در جلسات : در انتها با توضیحی مختصر در مورد نقش و دغدغه اعضا ان جی اوها پیشنهاد دادم در جلساتی که در ارتباط با ساخت پیاده روهها، کمربندیها و یا بخش های مختلفی که نیاز به دفاعیات و ارائه دلایل و شواهد کافی از دید گروهی از شهروندان دوچرخه سوار است، حضور پیدا کنیم یا نماینده داشته باشیم. در اتباط با تعمیر و نگهداری خطوط هم از همکاری با ما در ارتباط با ارائه عکس ها و اطلاعات جمع آوری شده در مورد خرابی و مشکلات خطوط ابراز خشنودی کرد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


8 + سه =

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>