Tag: earthbag

پروژه همرسی

پروژه همرسی                                             

                                        Consilience Project

این پروژه شامل چهار قسمت اصلی می شود: خانه زیست بوم سازگار، مزرعه کشاورزی زیستی (پرماکالچر Permaculture)، مدرسه طبیعت و یوگا و منطقه ای تحت حفاظت در اطراف این مجموعه. به تفکیک به تشریح هر مورد می پردازیم:

برای تامین مواد و انرژی تلاش خواهد شد از منابع تجدید پذیر در دسترس و نیز بازیافت (چه مواد چه انرژی) استفاده شود:

آب: چشمه، رودخانه، جمع آوری آب باران، گرفتن آب از مه، ذخیره آب در فصول پرباران برای فصل بدون بارش

برق: پانل های خورشیدی، توربین های بادی، در صورت دسترسی استفاده از انرژی جریان آب رودخانه، تولید نیرو از بیوگاز

گرما: صفحات جمع آوری گرمای خورشیدی (نسل های جدید آبگرمکن خورشیدی با سیستم ترکیبی مناسب)، استفاده از بیوگاز، برداشت چوب (کاشت منظم و سالیانه درختانی که رشد سریع دارند مانند گونه هایی از صنوبر و برداشت متناوب آنها)، تهیه خاک اره بلااستفاده از کارگاه های نجاری شهر، بازیافت گرمای آب استفاده شده در حمام در فصل سرد برای گرم کردن خانه از طریق یک سیستم گرمایش از کف یا رادیاتوری.

سرمایش: اتاقک سرد (cooling chamber –  سیستمی شبه بادگیر)، طراحی پنجره به نحوی که امکان جریان هوای مناسب در خانه وجود داشته باشد، کوزه (برای آب خنک)

تصفیه آب خاکستری: آب خروجی حمام و سینک ظرف شویی در حوضچه هایی که گیاهان با اثر تصفیه کننده (مانند وتیور) در آنها وجود دارد تصفیه نسبی می شود و به مصرف کشاورزی می رسد. بدیهی است که از شوینده های قوی استفاده نباید نمود.

کمپوست: زباله های تر خروجی خانه و نیز فضولات انسانی و دامی به سیستم تولید بیوگاز وارد و در نهایت به صورت کود زیستی خارج می شوند (که در باغ میوه مورد استفاده قرار می گیرند).

گلخانه: چسبیده به خانه در سمت رو به جنوب ساخته می شود تا خانه و گلخانه از اندرکنش متقابل گرمایی یکدیگر بهره ببرند و همچنین گلخانه در فصل سرد به عنوان یک لایه عایق حرارتی برای خانه عمل کند.

تصویر فوق مربوط به یک سبک خانه سازی زیست بوم سازگار با نام Earthship می باشد و تنها برای دادن یک ایده کلی در متن گذاشته شده است.

مراحل ساخت این خانه ۱۰۰٪ زیست بوم سازگار به همراه اطلاعات فنی و تکنیکی مربوط به آن به طور کامل مستندسازی خواهد شد تا در اختیار سایر علاقمندان به سکونت در خارج از شهر قرار بگیرد.

۲. مزرعه پرماکالچر:

خود کلمه ترکیبی است از Permanent به معنی همیشگی و کلمه Agriculture به معنی کشاورزی: Perma + Culture که می توان معادل فارسی آن را کشاورزی خود به خودی / کشاورزی زیستی یا کشاورزی پایدار دانست.

این سبک کشاورزی که به طور عمومی کوچک مقیاس می باشد در تقابل با کشاورزی تجاری، پول سازی را از سطح اول توجه خود خارج کرده و تطابق با زیست بوم اطراف خود را مدنظر قرار داده است و خود را به این ترتیب تعریف می کند: مجموعه ای از چرخه ها و اکوسیستم های طبیعی که بازده کشاورزی دارند.

در این سبک کشاورزی؛ زمانی که کشاورز تصمیم به راه اندازی یک مزرعه می گیرد در سکوت و آرامش وارد قطعه زمین خود می گردد، در گوشه ای آرام می گیرد و تلاش می کند مشاهده کند خودش و زمینش کجاست، چه چرخه هایی از حیات در آن جاریست، چه عناصری از خاک و آب و باد و پوشش گیاهی و جانوری در اطرافش وجود دارند، آن ها را بفهمد و multi functional بودن هر عنصر را درک کند.

او سعی می کند در یک پروسه آرام با ایجاد تغییری کوچک به عنوان انسان در کنار سایر زیستمندان منطقه خود را وارد چرخه های غذایی اکوسیستم موجود کند. پس از ایجاد هر تغییر کوچک تلاش می کند تبعات آن را بر محیط ببیند و بر اساس آن تصمیم بگیرد قدم بعدی چه باشد.

در هر گام دو استراتژی دارد: ۱. اهمیت به تنوع در مقابل رویکرد تک گونه گرایی (تلاش برای همزیستی و کنار آمدن با گونه های گیاهی و جانوری موجود در مقابل تلاش برای غلبه و پیروزی و پس راندن آنها) و ۲. چیدمان هر عنصر به نحوی که خروجی هر بخش ورودی بخشی دیگر باشد و به این ترتیب کمترین ورودی کار و انرژی لازم باشد (تلاش برای ایجاد یک سیستم خود به خودی)

۳. مدرسه طبیعت و یوگا:

 در یک صفحه جداگانه ایده مربوط به این مدرسه را توضیح داده ام: صفحه مدرسه طبیعت و یوگا

 ۴. منطقه تحت حفاظت

در ادای دینی متقابل به طبیعت این وظیفه ما خواهد بود که آنچه می توانیم برای حفاظت و تقویت فلور و فون منطقه انجام دهیم. رویای ما این است با سبک زندگی تجدیدپذیر خود (sustainable) کمترین ردپای بوم شناختی (Ecological Footprint) را داشته باشیم و همچنین گونه های گیاهی و جانوری حاضر در منطقه و خطراتی که زیست بوم شان را تهدید می کنند بشناسیم و در جهت حفاظت آنها گام برداریم. در این مسیر هماهنگی و همراهی با سیاست های سازمان های دولتی کلیدی خواهد بود. گمان ما بر این است که در دو زمینه می توانیم موثر باشیم:

الف) یکی از عوامل مهم در برنامه های حفاظت از زیستگاه های طبیعی سبک زندگی ساکنین بومی / روستاییان این مناطق می باشد. امیدواری ما این است به عنوان یک تشکل غیر دولتی بتوانیم حلقه واسط مجریان دولتی و ساکنین محلی منطقه خود باشیم و با آموزش آنها (چه کودکان در مدرسه و چه بزرگسالان در مسجد و از طریق دهیاری ها و ریش سفید ها) این درک و فهم را در آنها زنده کنیم که مادامی که زیست بوم اطراف شان زنده باشد زندگی آنها در آن منطقه میسر خواهد بود.

ب) در منطقه سکونت مان، در نقش دیده بان و چشم های سازمان های نظارتی عمل کنیم تا مانع دست اندازی های غیرقانونی و بی مجوز این موجود دوپا باشیم.